اينها با اين حقايق تازه ناسازگارند ، گويى با همان خرافات نياكان پيوند هميشگى بسته‌اند ، و با هيچ قيمتى حاضر نيستند با جهل و گمراهى و خرافات وداع گويند اصولا هميشه افراد نادان و متعصب و لجوج با تازه‌ها ، هر چند موجب هدايت و آگاهى و نجات باشد ، مخالفند . در آيه 68 سوره مؤمنون مىخوانيم أَ فَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جاءَهُمْ ما لَمْ يَأْتِ آباءَهُمُ الأَوَّلِينَ : « آيا آنها تدبر در اين سخن نكردند يا اينكه اين آيات چيز تازه اى است كه براى نياكانشان نيامده » ( و به بهانه تازه بودن با آن مبارزه مىكنند ) . سپس اضافه مىكند اينها تنها به « اعراض » قناعت نمىكنند ، بلكه به مرحله « تكذيب » و از آن بدتر « استهزاء » مىرسند ، مىفرمايد : « آنها تكذيب كردند اما به زودى اخبار آنچه را به استهزاء مىگرفتند به آنان مىرسد » و از مجازات دردناك كار خود با خبر مىشوند ( * ( فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبؤُا ما كانُوا بِه يَسْتَهْزِؤُنَ ) * ) . « انباء » جمع « نبا » به معنى خبر مهم است ، و منظور در اينجا كيفرهاى سختى است كه در اين جهان و جهان ديگر دامنگير آنها مىشود ، گرچه بعضى از مفسران مانند « شيخ طوسى » در « تبيان » اين كيفرها را منحصر به كيفر آخرت دانسته‌اند ، ولى غالب مفسران آن را مطلق و شامل هر دو نوع كيفر دانسته‌اند ، و در واقع چنين است ، چرا كه آيه اطلاق دارد و از اين گذشته كفر و انكار بازتاب وسيع و گسترده وحشتناكى در تمام زندگى انسان دارد ، چگونه مىتوان از آن صرف نظر كرد . بررسى اين آيه و آيه قبل نشان مىدهد كه انسان به هنگام قرار گرفتن در جاده‌هاى انحرافى به طور دائمالتزايدى فاصله خود را از حق بيشتر مىكند :