را حاضر مىكنند خداوند دستور مىدهد گناهان صغيره او را به او عرضه كنيد و كبيره‌ها را بپوشانيد ، به او گفته مىشود تو در فلان روز فلان گناه صغيره را انجام دادى ، و او به آن اعتراف مىكند ، ولى قلبش از كبائر ترسان و لرزان است . در اينجا هر گاه خدا بخواهد به او لطفى كند دستور مىدهد بجاى هر سيئه حسنه اى به او بدهيد ، عرض مىكند پروردگارا ! من گناهان مهمى داشتم كه آنها را در اينجا نمىبينم . ابو ذر مىگويد : در اين هنگام پيامبر ص تبسم كرد كه دندانهايش آشكار گشت سپس اين آيه را تلاوت فرمود « * ( فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّه سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ ) * » ( 1 ) . 3 - سومين تفسير اينكه منظور از سيئات نفس اعمالى كه انسان انجام مىدهد نيست ، بلكه آثار سويى است كه از آن بر روح و جان انسان نشسته ، هنگامى كه توبه كند و ايمان آورد آن آثار سوء از روح و جانش برچيده مىشود ، و تبديل به آثار خير مىگردد ، و اين است معنى تبديل سيئات به حسنات . البته اين سه تفسير - منافاتى با هم ندارند و ممكن است هر سه در مفهوم آيه جمع باشند . آيه بعد در حقيقت چگونگى توبه صحيح را تشريح كرده و مىگويد : « كسى كه توبه كند و عمل صالح انجام دهد ، به سوى خدا بازگشت مىكند » ( و پاداش خود را از او مىگيرد ) ( * ( وَمَنْ تابَ وَعَمِلَ صالِحاً فَإِنَّه يَتُوبُ إِلَى اللَّه مَتاباً ) * ) ( 2 ) . يعنى توبه و ترك گناه بايد تنها به خاطر زشتى گناه نباشد بلكه علاوه بر آن

--> ( 1 ) نور الثقلين جلد 4 صفحه 33 . ( 2 ) « متاب » مصدر ميمى به معنى توبه است ، و چون در اينجا مفعول مطلق است تاكيد را بيان مىكند .