الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

149

الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي )

عرض كردند ديوانه اى است كه اعمال جنونآميز و خنده آورش مردم را متوجه خود ساخته پيامبر آنها را به سوى خود فرا خواند و فرمود : مىخواهيد ديوانه واقعى را به شما معرفى كنم ؟ همه خاموش بودند و با تمام وجودشان گوش مىدادند : فرمود : المتبختر فى مشيه ، الناظر فى عطفيه ، المحرك جنبيه بمنكبيه الذى لا يرجى خيره و لا يؤمن شر ، فذلك المجنون و هذا مبتلى ! : « كسى كه با تكبر و غرور راه مىرود و پيوسته به دو طرف خود نگاه مىكند ، پهلوهاى خود را با شانه خود حركت مىدهد ( غير از خود را نمىبيند و انديشه اش از خودش فراتر نمىرود ) كسى كه مردم به خير او اميد ندارند و از شر او در امان نيستند ديوانه واقعى او است اما اين را كه ديديد تنها يك بيمار است » . دومين وصف آنها حلم و بردبارى است چنان كه قرآن در ادامه همين آيه مىگويد : « و هنگامى كه جاهلان آنها را مورد خطاب قرار مىدهند و به جهل و جدال و سخنان زشت مىپردازند در پاسخ آنها » سلام « مىگويند » ( * ( وَإِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً ) * ) . سلامى كه نشانه بى اعتنايى توأم با بزرگوارى است ، نه ناشى از ضعف ، سلامى كه دليل عدم مقابله به مثل در برابر جاهلان و سبك مغزان است ، سلام وداع گفتن با سخنان بى رويه آنها است ، نه سلام تحيت كه نشانه محبت و پيوند دوستى است ، خلاصه سلامى كه نشانه حلم و بردبارى و بزرگوارى است . آرى يكى ديگر از پديده‌هاى با عظمت روحى آنها تحمل و حوصله است كه بدون آن هيچ انسانى راه دشوار و پر فراز و نشيب عبوديت و بندگى خدا را طى نخواهد كرد مخصوصا در جوامعى كه افراد فاسد و مفسد و جاهل و نادان در آن فراوان است . در دومين آيه به سومين ويژگى آنها كه عبادت خالصانه پروردگار است