[ سوره الفرقان ‹ 25 › : آيات 60 تا 62 ] وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمنِ قالُوا وَمَا الرَّحْمنُ أَ نَسْجُدُ لِما تَأْمُرُنا وَزادَهُمْ نُفُوراً ‹ 60 › تَبارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّماءِ بُرُوجاً وَجَعَلَ فِيها سِراجاً وَقَمَراً مُنِيراً ‹ 61 ) وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ خِلْفَةً لِمَنْ أَرادَ أَنْ يَذَّكَّرَ أَوْ أَرادَ شُكُوراً ‹ 62 › ترجمه : 60 - و هنگامى كه به آنها گفته شود براى خداوند رحمان سجده كنيد مىگويند رحمان چيست ؟ ! ( ما اصلا رحمن را نمىشناسيم ) ما براى چيزى سجده كنيم كه تو به ما دستور مىدهى . ( اين سخن را مىگويند ) و بر نفرتشان افزوده مىشود ! 61 - جاودان و پر بركت است آن خدايى كه در آسمانها برجهايى قرار داد ، و در ميان آن چراغ روشن و ماه نور بخشى آفريد . 62 - او كسى است كه شب و روز را جانشين يكديگر قرار داد براى آنها كه بخواهند متذكر شوند يا شكرگزارى كنند . تفسير : برجهاى آسمانى از آنجا كه در آيات پيشين سخن از عظمت و قدرت خدا بود و هم وسعت رحمت