اگر خداوند شب را براى شما جاويدان تا روز قيامت قرار مىداد كدام معبود غير اللَّه بود كه شعاعى از نور براى شما بياورد آيا نمىشنويد « ( قصص - 71 ) . و بلافاصله مىافزايد : قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّه عَلَيْكُمُ النَّهارَ سَرْمَداً إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِله غَيْرُ اللَّه يَأْتِيكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُونَ فِيه أَ فَلا تُبْصِرُونَ : « بگو هر گاه خداوند روز را جاويدان تا روز قيامت قرار مىداد كدام معبود غير اللَّه بود كه براى شما شبى آورد كه در آن آرام بگيريد ، آيا نمىبينيد » ؟ ( قصص - 72 ) . و به دنبال اين سخن نتيجه گيرى مىكند كه اين از رحمت خدا است كه براى شما شب و روز قرار داد كه هم در آن بياراميد و بياسائيد و هم از فضل او براى تحصيل معاش استفاده كنيد شايد شكرگزارى نمائيد وَمِنْ رَحْمَتِه جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهارَ لِتَسْكُنُوا فِيه وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِه وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( قصص - 73 ) . و به همين دليل قرآن يكى از نعمتهاى بهشتى را « ظل ممدود » ( سايه گسترده ) مىشمرد كه نه نور خيره كننده و خستگىآور است و نه تاريكى وحشت آفرين . بعد از ذكر نعمت سايه‌ها ، به شرح دو نعمت ديگر كه كاملا متناسب با آن است پرداخته و گوشه ديگرى از اسرار نظام هستى را كه بيانگر وجود خدا است روشن مىسازد ، مىفرمايد « او كسى است كه شب را براى شما لباس قرار داد » ( * ( وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِباساً ) * ) . چه تعبير زيبا و جالبى ، « شب را لباس قرار داد » . . . اين پرده ظلمانى نه تنها انسانها كه تمام موجودات روى زمين را در خود مستور مىسازد و آنها را همچون لباس ، محفوظ مىدارد و همچون پوششى كه انسان به هنگام خواب براى ايجاد تاريكى و استراحت از آن استفاده مىكند ، او را در برمىگيرد .