4 - چهارپايان خطرى براى كسى ندارند و اگر هم داشته باشند ، خطرشان محدود است اما اى واى از انسان بى ايمان مستكبر هوىپرست كه گاه آتش جنگى را روشن مىكند كه ميليونها نفر در آن خاكستر مىشوند . 5 - چهارپايان اگر قانون و برنامه اى ندارند ، ولى مسيرى كه آفرينش را در شكل « غرائز » براى آنان تعيين كرده است پيروى مىكنند و در همان خط حركت مىنمايند ، اما انسان قلدر سركش ، نه قوانين تكوين را به رسميت مىشناسد و نه قوانين تشريع را و هوى و هوسهاى خود را حاكم بر همه چيز مىشمرد . 6 - چهارپايان هرگز براى كارهاى خود توجيه گرى ندارند ، اگر خلافى كنند خلاف است و اگر راه خود را بروند ، كه مىروند ، همانست كه هست اما يك انسان خود خواه خونخوار هوىپرست بسيار مىشود كه تمام جنايات خود را آن چنان توجيه مىكند كه گويى دارد وظائف الهى و انسانى خويش را انجام مىدهد ! و به اين ترتيب هيچ موجودى خطرناكتر و زيانبارتر از يك انسان هوى - پرست بى ايمان و سركش نيست ، و به همين دليل در آيه 22 سوره انفال عنوان « شر الدواب » ( بدترين جنبندگان ) به او داده شده است ، و چه عنوان مناسبى ؟