از مجموع اين سخن چنين نتيجه مىگيريم كه مسلمانان مجاز نيستند گوشتهاى قربانى را در سرزمين منى بر روى زمين بيندازند تا گنديده شود و يا در زير خاكها مدفون كنند ، و وجوب قربانى براى حجاج دليل بر چنين عملى نمىتواند باشد ، بلكه اگر نيازمندانى در آن روز و در آن سرزمين پيدا نشوند بايد آن را به مناطق ديگر حمل كنند و به مصرف برسانند و اين است مقتضاى جمع ميان ادله ( دقت كنيد ) . اما متاسفانه در عصر و زمان ما ، بسيارى از مسلمانان به حكم اول عمل كرده ، و حكم دوم را به دست فراموشى سپرده‌اند ، و هر سال ، هزاران هزار ، قربانى كه گوشتهاى آنها مىتواند نيازمندى تغذيه گروه عظيمى از محرومان را تا مدتى طولانى بر طرف گرداند در آن سرزمين مقدس به وضع بسيار زننده و نامطلوبى نابود مىشود ، و تا كنون بسيارى از علما و متفكران و قشرهاى ديگر اسلامى در اين زمينه با مقامات دولت حجاز صحبت كرده‌اند ، و حتى داوطلب پرداخت هزينه‌هاى مؤسساتى كه براى نگاهدارى و حمل و نقل آنها لازم است شده‌اند ، اما جمود و خشكى روحانيين وهابى از يك سو ، و بى اعتنايى مقامات دولت سعودى از سوى ديگر هنوز مانع انجام اين كار است . قطع نظر از مساله تحريم اسراف كه يك امر مسلم اسلامى است ، اصولا صحنه قربانگاه در روز عيد قربان در حال حاضر بقدرى زننده و غير منطقى به نظر مىرسد كه افراد ضعيف الايمان را به ترديد در اصل اين برنامه مىاندازد ، و به دشمنان دستاويز محكمى مىدهد ، بى آنكه بدانند اين نتيجه ندانم كاريهاى روحانيون آن منطقه و نظام حاكم بر آن سرزمين است ، بنا بر اين حفظ عظمت اسلام و اصالت مناسك حج ، ايجاب مىكند كه مسلمانان جهان از همه نقاط ، مقامات اين كشور را تحت فشار قرار دهند تا به اين وضع وحشتناك پايان دهد و حكم اسلام را اجرا كند .