تنها ايرادى كه به گفته اين مفسر در اين سخن متوجه مىشود اين است كه او جمله « ام ارتابوا » را به معنى شك در عدالت و صحت داورى پيامبر ص گرفته ، در حالى كه ظاهر اين است كه شك در اصل نبوت را مىگويد همانگونه كه بسيارى از مفسران پذيرفته‌اند . نكته‌ها : 1 - بيمارى نفاق اين نخستين بار نيست كه در قرآن مجيد به تعبير « مرض » در مورد نفاق بر خورد مىكنيم ، قبل از آن در اوائل سوره بقره ، ضمن بيان صفات منافقان ، چنين آمده بود : فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّه مَرَضاً : « در دلهاى آنها يك نوع بيمارى است ، و خداوند هم بر بيمارى آنها مىافزايد » ! همانگونه كه در جلد اول ذيل آيه مزبور گفتيم ، نفاق در حقيقت بيمارى و انحراف است ، انسان سالم ، يك چهره بيشتر ندارد ، روح و جسم او هماهنگ است ، اگر مؤمن است تمام وجودش فرياد ايمان مىكشد ، و اگر منحرف است ظاهر و باطنش بيانگر انحراف است ، اما اينكه ظاهرش دم از ايمان بزند و باطنش بوى كفر دهد ، اين يك نوع بيمارى است . و از آنجا كه اين گونه افراد بر اثر لجاجت و پافشارى در برنامه هايشان مستحق لطف و هدايت خدايى نيستند ، خداوند آنان را به حال خود مىگذارد تا اين بيماريشان افزون گردد . و براستى خطرناكترين افراد در يك جامعه همين منافقانند ، چرا كه تكليف انسان در برابر آنها روشن نيست ، نه واقعا دوستند و نه ظاهرا دشمن ! ، از امكانات مؤمنين استفاده مىكنند و از مجازات كفار ظاهرا مصونند ، ولى اعمالشان از اعمال كفار بدتر .