اين است مثالى كه خداوند در اين آيه براى نور خود بيان كرده و او از همه چيز آگاه است . از آنچه در بالا گفتيم اين نكته روشن مىشود كه اگر در روايات ائمه معصومين ع كه در تفسير اين آيه رسيده است « مشكاة » گاهى به قلب پيامبر اسلام ص و « مصباح » نور علم ، و « زجاجة » وصى او على ع و « شجره مباركه » به ابراهيم خليل كه ريشه اين خاندان از او است ، و جمله * ( « لا شَرْقِيَّةٍ وَلا غَرْبِيَّةٍ ) * » به نفى گرايشهاى يهود و نصارا تفسير شده است ، در حقيقت چهره ديگرى از همان نور هدايت و ايمان ، و بيان مصداق روشنى از آن است ، نه اينكه منحصر به همين مصداق باشد . و نيز اگر بعضى از مفسران اين نور الهى را به قرآن يا دلائل عقلى يا شخص پيامبر اسلام ص تفسير كرده‌اند آن نيز ريشه مشتركى با تفسير فوق دارد . تا به اينجا ويژگيها و مشخصات اين نور الهى ، نور هدايت و ايمان را در لابلاى تشبيه به يك چراغ پر فروغ مشاهده كرديم ، اكنون بايد ديد اين چراغ پر نور در كجا است ؟ و محل آن چگونه است ؟ تا همه آنچه در اين زمينه لازم بوده است با ذكر اين محل روشن گردد . لذا در آيه بعد مىفرمايد : « اين مشكاة در خانه هايى قرار دارد كه خداوند اذن فرموده كه ديوارهاى آن را بالا برند و مرتفع سازند » ( تا از دستبرد دشمنان و شياطين و هوسبازان در امان باشد ) ( * ( فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّه أَنْ تُرْفَعَ ) * ) . « خانه هايى كه ذكر نام خدا در آن شود » ( و آيات قرآن و حقائق وحى را در آن بخوانند ) ( * ( وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُه ) * ) . بسيارى از مفسران آيه فوق را همانگونه كه در بالا تفسير كرده‌ايم مربوط