« خدا به آنچه انجام مىدهيد آگاه است » ( * ( وَاللَّه بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ) * ) . و از آنجا كه هر حكم استثنايى دارد كه رفع ضرورتها و مشكلات از طريق آن استثناء به صورت معقول انجام مىشود در آخرين آيه مورد بحث مىفرمايد : « گناهى بر شما نيست كه وارد خانه‌هاى غير مسكونى بشويد كه در آنجا متاعى متعلق به شما وجود دارد » ( * ( لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ مَسْكُونَةٍ فِيها مَتاعٌ لَكُمْ ) * ) . و در پايان اضافه مىنمايد : « و خدا آنچه را آشكار مىكنيد و پنهان مىداريد مىداند » ( * ( وَاللَّه يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَما تَكْتُمُونَ ) * ) . شايد اشاره به اين است كه گاه بعضى از افراد از اين استثناء سوء استفاده كرده و به بهانه اين حكم وارد خانه‌هاى غير مسكونى مىشوند تا كشف اسرارى كنند ، و يا در خانه‌هاى مسكونى به اين بهانه كه نمىدانستيم مسكونى است ورود كنند ، اما خدا از همه اين امور آگاه است و سوء استفاده كنندگان را به خوبى مىشناسد . نكته‌ها : 1 - امنيت و آزادى در محيط خانه بى شك وجود انسان داراى دو بعد است ، بعد فردى و بعد اجتماعى و به همين دليل داراى دو نوع زندگى است ، زندگى خصوصى و عمومى كه هر كدام براى خود ويژگيهايى دارد و آداب و مقرراتى . انسان ناچار است در محيط اجتماع قيود زيادى را از نظر لباس و طرز حركت و رفت و آمد تحمل كند ، ولى پيدا است كه ادامه اين وضع در تمام مدت شبانه روز خسته كننده و درد سر آفرين است .