به شما وجود دارد ، و خدا آنچه را آشكار مىكنيد يا پنهان مىداريد مىداند . تفسير : بدون اذن به خانه مردم وارد نشويد در اين آيات بخشى از آداب معاشرت و دستورهاى اجتماعى اسلام كه ارتباط نزديكى با مسائل مربوط به حفظ عفت عمومى دارد بيان شده است ، و آن طرز ورود به خانه‌هاى مردم و چگونگى اجازه ورود گرفتن است . نخست مىگويد : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد در خانه هايى كه غير از خانه شما است داخل نشويد تا اينكه اجازه بگيريد و بر اهل آن خانه سلام كنيد » ( و به اين ترتيب تصميم ورود خود را قبلا به اطلاع آنها برسانيد و موافقت آنها را جلب نمائيد ) ( * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلى أَهْلِها ) * ) . « اين براى شما بهتر است ، شايد متذكر شويد » ( * ( ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ) * ) . جالب اينكه در اينجا جمله « تستانسوا » به كار رفته است نه « تستاذنوا » زيرا جمله دوم فقط اجازه گرفتن را بيان مىكند ، در حالى كه جمله اول كه از ماده « انس » گرفته شده اجازه اى توام با محبت و لطف و آشنايى و صداقت را مىرساند ، و نشان مىدهد كه حتى اجازه گرفتن بايد كاملا مؤدبانه و دوستانه و خالى از هر گونه خشونت باشد . بنا بر اين هر گاه اين جمله را بشكافيم بسيارى از آداب مربوط به اين بحث در آن خلاصه شده است ، مفهومش اين است فرياد نكشيد ، در را محكم نكوبيد با عبارات خشك و زننده اجازه نگيريد ، و به هنگامى كه اجازه داده شد بدون سلام وارد نشويد ، سلامى كه نشانه صلح و صفا و پيام آور محبت و دوستى است . قابل توجه اينكه اين حكم را كه جنبه انسانى و عاطفى آن روشن است با دو جمله