ج - اصولا قرينه مقابله خود نشانه اين است كه منظور از خبيثات جمع مؤنث حقيقى است و اشاره به زنان ناپاك است در مقابل « خبيثون » كه جمع مذكر حقيقى است . د - از همه اينها گذشته در حديثى از امام باقر ع و امام صادق ع نقل شده كه « اين آيه همانند » الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً « مىباشد ، زيرا گروهى بودند كه تصميم گرفتند با زنان آلوده ازدواج كنند ، خداوند آنها را از اين كار نهى كرد ، و اين عمل را ناپسند شمرد » « ه - در روايات كتاب نكاح نيز مىخوانيم كه ياران امامان ، گاه سؤال از ازدواج با زنان » خبيثة « مىكردند كه با جواب منفى روبرو مىشدند ، اين خود نشان مىدهد كه » خبيثة « اشاره به زنان ناپاك است نه » سخنان « و نه » اعمال « ناپاك ( 2 ) . سؤال ديگر اينكه آيا منظور از خبيث بودن اين دسته از مردان و زنان يا طيب بودن آنها همان جنبه‌هاى عفت و ناموسى است ، يا هر گونه ناپاكى فكرى و عملى و زبانى را شامل مىشود . اگر سياق آيات و رواياتى را كه در تفسير آن آمده در نظر بگيريم محدود بودن مفهوم آيه به معنى اول صحيحتر به نظر مىرسد ، در حالى كه از بعضى از روايات استفاده مىشود كه خبيث و طيب در اينجا معنى وسيعى دارد و مفهوم آن منحصر به آلودگى و پاكى جنسى نيست روى اين نظر بعيد به نظر نمىرسد كه مفهوم نخستين آيه همان معنى خاص باشد ولى از نظر ملاك و فلسفه و علت قابل تعميم و گسترش است .

--> ( 1 ) مجمع البيان ذيل آيات مورد بحث . ( 2 ) وسائل الشيعه جلد 14 صفحه 337 باب 14 از ابواب ما يحرم بالمصاهره و نحوها .