و اتهام ناموسى نسبت به افراد پاك است ، چرا كه اين مساله بقدرى مهم است كه قرآن لازم مىبيند چند بار از طرق گوناگون و مؤثر اين مساله را تحليل كند ، و چنان محكم كارى نمايد كه در آينده چنين صحنه اى در جامعه مسلمين تكرار نشود . نخست مىگويد : « خداوند شما را اندرز مىدهد كه مانند اين عمل را هرگز تكرار نكنيد اگر ايمان ( به خدا و روز جزا ) داريد » ( * ( يَعِظُكُمُ اللَّه أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِه ) * ) ( 1 ) . يعنى اين نشانه ايمان است كه انسان به سراغ اين گناهان عظيم نرود ، و اگر مرتكب شد يا نشانه بى ايمانى است و يا ضعف ايمان ، در حقيقت جمله مزبور يكى از اركان توبه را ترسيم مىكند ، چرا كه تنها پشيمانى از گذشته كافى نيست بايد نسبت به عدم تكرار گناه در آينده نيز تصميم گرفت ، تا توبه اى جامع الاطراف باشد . و بعد براى تاكيد بيشتر كه توجه داشته باشند اين سخنان ، سخنان عادى معمولى نيست ، بلكه اين خداوند عليم و حكيم است كه در مقام تبيين بر آمده و حقايق سرنوشتسازى را روشن مىسازد ، مىگويد : « خداوند آيات را براى شما تبيين مىكند و خداوند آگاه و حكيم است » ( * ( وَيُبَيِّنُ اللَّه لَكُمُ الآياتِ وَاللَّه عَلِيمٌ حَكِيمٌ ) * ) . به مقتضاى علم و آگاهيش از تمام جزئيات اعمال شما با خبر است ، و به مقتضاى حكمتش دستورات لازم را مىدهد .

--> ( 1 ) اين جمله در واقع كلمه اى در تقدير دارد و آن ، كلمه « لا » است ( يعظكم اللَّه ان لا تعودوا لمثله ابدا ) و اگر نخواهيم تقدير بگيريم جمله « يعظكم » بايد به معنى « ينهاكم » باشد يعنى خداوند شما را از بازگشت به اين گونه كار باز مىدارد .