شما كه سابقه زشت و رسواى اين گروه منافقان را مىدانستيد . شما كه از پاكدامنى فرد مورد اتهام به خوبى آگاه بوديد . شما كه از روى قرائن مختلف اطمينان داشتيد چنين اتهامى امكان پذير نيست . شما كه به توطئه هايى كه بر ضد پيامبر ص از ناحيه دشمنان صورت مىگرفت واقف بوديد . با اينهمه جاى ملامت و سرزنش است كه اين گونه شايعات دروغين را بشنويد و سكوت اختيار كنيد ، تا چه رسد به اينكه خود آگاهانه يا ناآگاه عامل نشر آن شويد ! . جالب اينكه در آيه فوق بجاى اينكه تعبير كند شما درباره متهم به اين تهمت بايد حسن ظن داشته باشيد مىگويد : شما نسبت به خودتان بايد حسن ظن مىداشتيد ، اين تعبير چنان كه گفتيم اشاره به اين است كه جان مؤمنان از هم جدا نيست و همه به منزله نفس واحدند كه اگر اتهامى به يكى از آنها متوجه شود گويى به همه متوجه شده است و اگر عضوى را روزگار به درد آورد قرارى براى ديگر عضوها باقى نمىماند و همانگونه كه هر كس خود را موظف به دفاع از خويشتن در برابر اتهامات مىداند بايد به همان اندازه از ديگر برادران و خواهران دينى خود دفاع كند ( 1 ) . استعمال كلمه « انفس » در چنين مواردى در آيات ديگر قرآن نيز ديده مىشود از جمله آيه 11 سوره حجرات وَلا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ : « غيبت و عيبجويى از خودتان نكنيد » !

--> ( 1 ) و اينكه بعضى گفته‌اند در اينجا « مضاف » محذوف است و در تقدير چنين بوده : « ظن المؤمنون و المؤمنات با نفس بعضهم خيرا » گفتار بى اساسى است كه لطافت و ظرافت آيه را از بين مىبرد .