ترجمه : 11 - كسانى كه آن تهمت عظيم را مطرح كردند گروهى از شما بودند ، اما گمان نكنيد اين ماجرا براى شما بد است ، بلكه خير شما در آن است ، آنها هر كدام سهم خود را از اين گناهى كه مرتكب شدند دارند ، و كسى كه بخش عظيم آن را بر عهده گرفت عذاب عظيمى براى او است . 12 - چرا هنگامى كه اين ( تهمت ) را شنيديد مردان و زنان با ايمان نسبت به خود ( و كسى كه همچون خود آنها بود ) گمان خير نبردند ؟ چرا نگفتيد اين يك دروغ بزرگ و آشكار است ؟ ! 13 - چرا چهار شاهد براى آن نياوردند ؟ اكنون كه چنين گواهانى نياوردند آنها در پيشگاه خدا دروغگويانند . 14 - و اگر فضل و رحمت الهى در دنيا و آخرت نصيب شما نمىشد به خاطر اين گناهى كه كرديد عذاب سختى به شما مىرسيد . 15 - بخاطر بياوريد زمانى را كه به استقبال اين دروغ بزرگ رفتيد ، و اين شايعه را از زبان يكديگر مىگرفتيد ، و با دهان خود سخنى مىگفتيد كه به آن يقين نداشتيد ، و گمان مىكرديد اين مساله كوچكى است در حالى كه نزد خدا بزرگ است ! 16 - چرا هنگامى كه آن را شنيديد نگفتيد براى ما مجاز نيست كه به اين تكلم كنيم ؟ خداوندا منزهى تو ، اين بهتان بزرگى است ! شان نزول : براى آيات فوق دو شان نزول نقل شده است : شان نزول اول كه مشهورتر است و در كتب تفسير اهل سنت آمده و در تفاسير شيعه نيز بالواسطه نقل شده چنين است : « عايشه » همسر پيامبر خدا ص مىگويد : پيامبر خدا ص هنگامى كه مىخواست سفرى برود ، در ميان همسرانش