بيان اهميت مطلب است ، يعنى گناه « زنا » همطراز گناه « شرك » است ، چرا كه در بعضى از روايات نيز وارد شده كه « شخص زناكار » در آن لحظه اى كه مرتكب اين عمل مىشود از ايمان باز داشته مىشود » ( قال رسول اللَّه ( ص ) . . . لا يزن الزانى حين يزنى و هو مؤمن و لا يسرق السارق حين يسرق و هو مؤمن فانه اذا فعل ذلك خلع عنه الايمان كخلع القميص ) : « شخص زناكار به هنگامى كه مرتكب اين عمل مىشود ، مؤمن نيست ، و همچنين سارق به هنگامى كه مشغول دزدى است ايمان ندارد ، چرا كه به هنگام ارتكاب اين عمل ، ايمان را از او بيرون مىآورند همانگونه كه پيراهن را از تن » ! ( 1 ) . نكته‌ها : 1 - مواردى كه حكم زنا اعدام است آنچه در آيه فوق در مورد حد زنا آمده است يك حكم عمومى است كه موارد استثنايى هم دارد از جمله « زناى محصن و محصنه » است كه حد آن با تحقق شرائط اعدام است . منظور از « محصن » مردى است كه همسرى دارد و همسرش در اختيار او است ، و « محصنه » به زنى مىگويند كه شوهر دارد و شوهرش نزد او است ، هر گاه كسى با داشتن چنين راه مشروعى باز هم مرتكب زنا بشود حد او اعدام مىباشد ، شرائط و كيفيت اجراى اين حكم در كتب فقهى مشروحا آمده است . و نيز زناى با محارم حكم آن اعدام است . همچنين زناى به عنف و جبر كه حكم آن نيز همين است . البته در بعضى از موارد علاوه بر مساله تازيانه ، تبعيد و پاره اى ديگر از

--> ( 1 ) اصول كافى ج دوم صفحه 26 ( مطبعه اسلاميه سال 1388 ) طبق نقل نور الثقلين ج 3 ص 571 .