نخستين رستاخيز است كه هول و اضطراب و وحشت آن قدر آنها را پريشان مىكند كه يكديگر را به كلى فراموش مىكنند . و به تعبير ديگر قيامت مواقفى دارد و در هر موقف برنامه اى است و گاه عدم توجه به تعدد مواقف منشا سؤالاتى از قبيل آنچه در بالا گذشت مىگردد . بعد از قيام قيامت ، نخستين مساله ، مساله سنجش اعمال است با ميزان مخصوصى كه در آن روز براى اين كار تعيين شده ، گروهى اعمال پر وزنى دارند كه ترازوى اعمال را سنگين مىكند ، درباره اين گروه مىفرمايد : « كسانى كه ترازوهايشان سنگين است آنها رستگارانند » ( * ( فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُه فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) * ) . « موازين » جمع « ميزان » به معنى وسيله سنجش وزن است ، و چنان كه قبلا بطور مشروح گفته‌ايم منظور از ميزان سنجش اعمال يك ترازوى ظاهرى دو كفه و مانند آن كه براى سنجش وزن اجسام به كار ميرود نيست ، بلكه منظور وسيله مناسبى است كه ارزش اعمال آدمى را با آن مىسنجند ، و به تعبير ديگر ميزان مفهوم وسيعى دارد كه همه وسائل سنجش را شامل مىشود ، و بطورى كه از روايات مختلف برمىآيد ميزان سنجش اعمال انسانها و حتى خود انسانها در آن روز پيشوايان بزرگ و انسانهاى نمونه‌اند . در حديثى مىخوانيم ان امير المؤمنين و الأئمه من ذريته هم الموازين : « امير مؤمنان على ع و امامان از دودمان او ميزانهاى سنجش اعمالند » ( 1 ) . بنا بر اين انسانها و اعمالشان را با پيامبران بزرگ و اوصياى آنها مقايسه مىكنند و در اين مقايسه روشن مىشود كه تا چه اندازه با آنها شباهت دارند . از همين طريق « افراد » و « اعمال » وزين از بى وزن و سنگين از تو خالى

--> ( 1 ) بحار الانوار جلد 7 صفحه 251 ( طبع جديد ) .