نخست چنين مىگويد : « هنگامى كه در صور دميده شود هيچگونه نسبى در ميان آنها نخواهد بود و از يكديگر سؤال نمىكنند » ( * ( فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلا يَتَساءَلُونَ ) * ) . مىدانيم طبق آيات قرآن دو بار « نفخ صور » مىشود : يك بار به هنگام پايان گرفتن اين جهان ، و پس از نفخ صور تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند مىميرند و مرگ سراسر عالم را فرا خواهد گرفت ، پس از نفخ دوم ، رستاخيز مردگان آغاز مىگردد و انسانها به حيات نوين باز مىگردند ، و آماده حساب و جزا مىشوند . « نفخ صور » به معنى دميدن در شيپور است ، ولى اين تعبير تفسير و مفهوم خاصى دارد كه به خواست خدا شرح آن را در ذيل آيه 68 سوره « زمر » ، بيان خواهيم كرد . به هر حال در آيه فوق به دو قسمت از پديده‌هاى قيامت اشاره شده : يكى از كار افتادن نسبها است ، زيرا رابطه خويشاوندى و قبيله اى كه حاكم بر نظام زندگى مردم اين جهان است سبب مىشود كه افراد مجرم از بسيارى از مجازاتها فرار كنند ، و يا در حل مشكلاتشان از خويشاوندان كمك گيرند ، اما در قيامت انسان است و اعمالش ، و هيچكس نمىتواند حتى از برادر و فرزند و پدرش دفاع كند و يا مجازات او را به جان بخرد . ديگر اينكه : آنها چنان در وحشت فرو مىروند كه از شدت ترس حساب و كيفر الهى از حال يكديگر به هيچوجه سؤال نمىكنند ، آن روز روزى است كه مادر از كودك شيرخوارش غافل مىشود ، و برادر ، برادر خود را فراموش مىكند مردم همچون مستان به نظر مىرسند ولى مست نيستند ، عذاب خدا شديد است ! چنان كه در آغاز سوره حج خوانديم : يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَتَرَى النَّاسَ سُكارى وَما هُمْ بِسُكارى