[ سوره المؤمنون ‹ 23 › : آيات 101 تا 104 ] فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلا يَتَساءَلُونَ ‹ 101 › فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُه فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‹ 102 › وَمَنْ خَفَّتْ مَوازِينُه فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ ‹ 103 › تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيها كالِحُونَ ‹ 104 › ترجمه : 101 - هنگامى كه در « صور » دميده شود هيچگونه نسبى ميان آنها نخواهد بود ، و از يكديگر تقاضاى كمك نمىكنند ( چون كارى از كسى ساخته نيست ) . 102 - كسانى كه ترازوهاى ( سنجش اعمال ) آنها سنگين است آنان رستگارانند . 103 - و آنها كه ترازوهاى عملشان سبك مىباشد كسانى هستند كه سرمايه وجود خود را از دست داده در جهنم جاودانه خواهند ماند . 104 - شعله‌هاى سوزان آتش همچون شمشير به صورتهاشان نواخته مىشود و در دوزخ چهره اى در هم كشيده دارند . تفسير : گوشه اى از مجازات بدكاران در آيات گذشته چنان كه ديديم سخن از جهان برزخ در ميان بود ، و به دنبال آن در آيات مورد بحث سخن از قيامت و قسمتى از حالات مجرمان در آن جهان است .