آنها به طريق حق گرديده . قرآن بارها - و از جمله در آيات فوق - اين امر را به عنوان يك اصل در مبارزه با بديها به مسلمانان گوشزد مىكند ، و حتى در آيه 34 سوره فصلت مىگويد : « نتيجه اين كار آن خواهد شد كه دشمنان سرسخت ، دوستان گرم و صميمى شوند » ( فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَه عَداوَةٌ كَأَنَّه وَلِيٌّ حَمِيمٌ ) . ولى ناگفته پيدا است كه اين دستور مخصوص مواردى است كه دشمن از آن سوء استفاده نكند ، آن را دليل بر ضعف نشمارد ، و بر جرات و جسارتش افزوده نگردد . و نيز مفهوم اين سخن هرگز سازشكارى و قبول تسليم در برابر وسوسه‌هاى دشمنان نيست ، و شايد به همين دليل بعد از بيان اين دستور در آيات فوق بلا فاصله به پيامبر ص دستور داده شده است كه از همزات و وسوسه‌هاى شياطين و حضور آنها به خدا پناه ببرد .