در بيان حقايق از ناحيه ما و پيامبران ما كوتاهى نشده است ، مقصر خود شما هستيد كه چشم روى هم گذارده و راه انحراف پيش گرفته و لجوجانه و سرسختانه به آن ادامه مىدهند . نكته‌ها : 1 - معنى چند لغت : [ اساطير ، رب ، ملكوت ، عرش ] « اساطير » جمع « اسطوره » به گفته ارباب لغت از ماده « سطر » در اصل به معنى « صف » مىباشد ، از اين رو به كلماتى كه در رديف هم قرار دارند و به اصطلاح صف كشيده‌اند ، سطر مىگويند . به اين ترتيب اسطوره به معنى نوشته‌ها و سطورى است كه از ديگران به يادگار مانده ، و از آنجا كه در نوشته‌هاى پيشين افسانه‌ها و خرافات وجود دارد ، اين كلمه معمولا به حكايات و داستانهاى خرافى و دروغين گفته مىشود . واژه « اساطير » در قرآن نه بار تكرار شده ، و همه از زبان كفار بى ايمان در برابر پيامبران به منظور توجيه مخالفتشان به آنها است . « رب » همانگونه كه در جلد اول در تفسير سوره حمد گفته‌ايم به معنى « مالك مصلح » است ، بنا بر اين به هر كس كه مالك چيزى باشد گفته نمىشود بلكه به مالكى مىگويند كه در صدد اصلاح و حفظ و تدبير ملك خويش است ، به همين دليل گاه به معنى تربيت كننده و پرورش دهنده نيز آمده است . « ملكوت » از ريشه « ملك » ( بر وزن حكم ) به معنى حكومت و مالكيت است ، و اضافه « واو » و « ت » براى تاكيد و مبالغه مىباشد . « عرش » به معنى تخت پايه بلند است و گاه به سقف و داربست نيز اطلاق مىشود ، اين كلمه هنگامى كه در مورد پروردگار به كار مىرود به معنى « مجموعه عالم هستى » است كه در حقيقت تخت حكومت و فرمانروايى او محسوب مىشود