جز خدا باشند به فساد كشيده مىشوند » . بديهى است « حق » همچون « صراط مستقيم » يكتا و يگانه است ، اين هوا و هوسها هستند كه همچون خدايان پندارى متعدد و بسيارند . حال كه چنين است در تضاد و كشمكش « حق » و « هوا » از كدام بايد پيروى كرد ، از هوا كه مايه فساد آسمان و زمين و همه موجودات است و يا از حق كه رمز وحدت و توحيد و نظم و هماهنگى است ؟ نتيجه اين تحليل و پاسخ اين سؤال به خوبى روشن است . 2 - صفات رهبر از آيات فوق ضمنا بخشى از صفات رهبران راه حق روشن مىگردد : آنها هميشه مردمى بودند شناخته شده به نيكيها كه اگر افراد ناشناخته و مرموزى بودند به حكم « * ( أَمْ لَمْ يَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَه مُنْكِرُونَ ) * » ، بهانه اى به دست منافقان مىافتاد كه دعوت شناخته شده آنها را به خاطر ناشناخته بودن خودشان ناديده بگيرند و انكار كنند . ديگر اينكه آنها هرگز در مسير خود تسليم هوسهاى مردم نمىشوند و به عكس آنچه دنياى امروز مىپسندد بر تمايلات عمومى به طور مطلق ( هر چند انحرافى باشد ) صحه نمىگذارند ، آنها در ترويج مكتب حق اصرار مىورزند هر چند ناخوش آيند گروه كثيرى باشد . ديگر اينكه آنها در برابر دعوت خويش پاداش مادى نمىطلبند . با انواع محروميتها مىسازند و وابستگى مادى به كسى پيدا نمىكنند چرا كه اين نياز و وابستگى زنجيرى خواهد شد بر دست و پاى آنها و قفل محكمى بر زبان و فكرشان ! .