اين نكته نيز لازم به ياد آورى است كه تولد انسان از خاك به صورت يك موجود زنده خود يك جهش بزرگ است ، و مراحل گوناگون جنين همه جهشهاى پى در پى محسوب مىشوند ، و نيز تولد انسان از مادر خود جهش بسيار مهمى است ، و مراحل بلوغ و كهولت نيز جهش محسوب مىشوند . تعبير قرآن در آيه بالا از « قيامت » به « بعث » گويا اشاره به همين مفهوم جهش باشد كه در رستاخيز نيز صورت مىگيرد . به اين نكته نيز بايد توجه كرد كه سخن گفتن قرآن از اين مراحل مختلف جنين ، در آن روز كه نه علم جنينشناسى به وجود آمده بود و نه مردم اطلاع قابل ملاحظه اى در باره دوران جنينى انسان داشتند ، خود گواه زنده اى است بر اينكه اين كتاب بزرگ از جهان وحى و ما وراء طبيعت سرچشمه مىگيرد . 2 - معاد جسمانى - بدون شك هر جا قرآن سخن از بازگشت انسانها و رستاخيز به ميان آورده منظور بازگشت اين انسان با روح و جسم در آن جهان است ، و آنها كه معاد را منحصر به جنبه « روحانى » آن كرده‌اند و تنها قائل به بقاى ارواحند به هيچ وجه آيات قرآن را مورد بررسى قرار نداده‌اند ، مثلا روشن است كه آياتى همچون آيه فوق با صراحت سخن از معاد جسمانى مىگويد و گر نه معاد روحانى چه شباهتى به دوران جنينى و زنده شدن زمينهاى مرده به وسيله نمو گياهان دارد ؟ مخصوصا آخرين جمله آيات مورد بحث كه به صورت نتيجه نهايى آمده به وضوح اين مطلب را ثابت مىكند آنجا كه مىگويد : * ( وَأَنَّ اللَّه يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ ) * « و خداوند كسانى را كه در قبرها هستند برمىانگيزاند » چرا كه قبر جايگاه جسم است نه روح .