تفسير اول صحيحتر است . به هر حال ببينيم عكس العمل اين قوم سركش در برابر نداى توحيدى اين پيامبر بزرگ چه بود ؟ قرآن در آيه بعد مىگويد : « آن جمعيت اشرافى خودخواه كه خداوند يگانه را انكار كردند و لقاى آخرت و رستاخيز را تكذيب نمودند و ما آنها را نعمت فراوانى در اين زندگى دنيا بخشيده بوديم گفتند : اين فقط انسانى است مثل شما ، از آنچه شما مىخوريد مىخورد ، و از آنچه مىنوشيد مىنوشد » ( * ( وَقالَ الْمَلأُ مِنْ قَوْمِه الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقاءِ الآخِرَةِ وَأَتْرَفْناهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْه وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ ) * ) . آرى جمعيتى كه در ناز و نعمت به سر مىبردند و به تعبير قرآن « ملا » بودند ( ظاهرى چشم پر كن و درونى از نور حق تهى داشتند ) چون دعوت اين پيامبر بزرگ را مخالف هوسهاى خود مىديدند ، و مزاحم منافع نامشروع و استكبار و برترى جويى بى دليلشان مشاهده مىكردند و به خاطر همين ناز و نعمتها از خدا دور افتاده بودند و سراى آخرت را انكار نمودند ، به ستيزه بر خواستند ، درست با همان منطقى كه سركشان قوم نوح داشتند . آنان انسان بودن اين رهبران الهى و خوردن و نوشيدن آنها را همانند ساير مردم دليلى بر نفى رسالتشان گرفتند ، در حالى كه اين خود تاييدى بر رسالت اين بزرگ مردان بود كه آنها از ميان توده‌هاى مردم برمىخاستند كه دردها و نيازها - شان را به خوبى درك كنند . سپس به يكديگر گفتند : « اگر شما بشرى همانند خودتان را اطاعت كنيد بطور قطع زيانكاريد » ! ( * ( وَلَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ ) * ) .