در آيه بعد مىفرمايد : « هنگامى كه تو و همه كسانى كه با تو هستند بر كشتى سوار شدى و استقرار يافتى خدا را به خاطر اين نعمت بزرگ سپاس بجا آور و بگو حمد خدايى را كه ما را از قوم ستمگر رهايى بخشيد » ( * ( فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّه الَّذِي نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ) * ) . و بعد از حمد و ستايش خدا در برابر نخستين نعمت بزرگ او يعنى نجات از چنگال ظالمان ، از درگاهش چنين تقاضا كن « و بگو : پروردگارا ! مرا در منزلگاهى پر بركت فرود آر ، و تو بهترين فرود آورندگانى » ( * ( وَقُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ ) * ) . واژه « منزل » ممكن است « اسم مكان » باشد ، يعنى بعد از پايان گرفتن طوفان كشتى ما را در سرزمينى فرود آور كه داراى بركات فراوانى باشد و ما بتوانيم با آسودگى خاطر به زندگى خود ادامه دهيم . و نيز ممكن است « مصدر ميمى » باشد ، يعنى ما را به طرز شايسته اى فرود آر چرا كه بعد از پايان گرفتن طوفان به هنگام نشستن كشتى بر زمين ، خطرات زيادى اين سرنشينان را تهديد مىكرد ، نبودن جاى مناسب براى زندگى ، كمبود غذا ، انواع بيماريها ، نوح از خدا مىخواهد كه او را به نحوى سالم و شايسته بر زمين فرود آورد . و بالآخره آخرين آيه مورد بحث اشاره به مجموع اين داستان كرده مىگويد : « در اين ماجراى نوح و پيروزيش بر ستمكاران و مجازات اين قوم سركش به شديد ترين وجه ، آيات و نشانه هايى براى صاحبان عقل و انديشه است » ! ( * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لآياتٍ ) * ) . « و ما به طور مسلم همگان را آزمايش مىكنيم » ( * ( وَإِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ ) *