بعد از بيان گوشه اى از نعمتهاى پروردگار در جهان گياهان كه به وسيله آب باران پرورش مىيابد به بخش مهمى از نعمتها و مواهب او در جهان حيوانات پرداخته مىگويد : « در چهارپايان براى شما عبرت بزرگى است » ( * ( وَإِنَّ لَكُمْ فِي الأَنْعامِ لَعِبْرَةً ) * ) ( 1 ) . سپس اين عبرت را چنين شرح مىدهد : « ما از آنچه در درون آنها است شما را سيراب مىكنيم » ( * ( نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِها ) * ) . آرى شير گوارا اين غذاى نيروبخش و كامل از درون اين حيوانات ، از لابلاى خون و مانند آن بيرون مىفرستيم تا بدانيد چگونه خداوند قدرت دارد از ميان چنين اشياء ظاهرا آلوده اى يك نوشيدنى به اين پاكى و گوارايى بيرون فرستد . سپس اضافه مىكند : مسائل عبرتانگيز و بركات حيوانات منحصر به شير نيست بلكه « براى شما در آنها منافع بسيارى است و از گوشت آنها نيز مىخوريد » ( * ( وَلَكُمْ فِيها مَنافِعُ كَثِيرَةٌ وَمِنْها تَأْكُلُونَ ) * ) . علاوه بر گوشت كه آن نيز در حد اعتدالش از بخشهاى عمده مواد غذايى مورد نياز بدن را تشكيل مىدهد ، از چرم آنها انواع لباس و خيمه‌هاى پر دوام ، و از پشم آنها انواع لباسها و پوششها و فرشها ، و از بعضى اجزاى بدن آنها مواد دارويى و حتى از مدفوع آنها مواد تقويت كننده براى درختان و زراعتها تهيه مىكنيد . از همه اينها گذشته ، از چهارپايان به عنوان مركبهاى راهوار در خشكى و از كشتىها براى درياها استفاده كرده « بر چهارپايان و كشتيها سوار و به منزلگاههاى

--> ( 1 ) نكره بودن « عبرة » در اينجا اشاره به عظمت آن است .