بنا بر معنى دوم مفهومش اين است كه ما هفت طبقه ( هفت آسمان ) بر فراز شما آفريديم . در باره آسمانهاى هفتگانه قبلا سخن بسيار گفته‌ايم آنچه در اينجا به عنوان اشاره بايد گفت اين است كه اگر عدد هفت را به معنى « تكثير » بگيريم مفهومش اين است كه بر فراز شما عالمهاى بسيار و كرات و كواكب و سيارات بىشمارى است . تعبير به طبقه هرگز نبايد افلاك بطلميوسى را كه همچون پوست پياز بر فراز يكديگر قرار داشتند تداعى كند ، و چنين تصور شود كه قرآن بر اين فرضيه نادرست تكيه كرده ، بلكه « طرائق و طبقات » اشاره به عوالمى است كه در فواصل مختلف از ما قرار دارند و نسبت به ما هر يك فوق ديگرى است ، بعضى دور تر و بعضى نزديكتر . و اگر عدد « سبع » ( هفت ) را ، عدد « شمارش و تعداد » بگيريم ، مفهومش اين است غير از اين عالمى كه شما مىبينيد ( مجموعه ثوابت و سيارات و كهكشانها ) شش عالم ديگر ما فوق آن قرار دارد كه هنوز دست علم و دانش بشر به آن نرسيده است . و هر گاه به نقشه منظومه شمسى و قرار گرفتن سيارات مختلف بر گردد آن درست دقت كنيم تفسير ديگرى نيز براى اين آيه مىتوان يافت و آن اينكه از اين نه سياره كه گرد آفتاب مىگردند دو سياره ( عطارد و زهره ) مدارشان زير مدار زمين است ، در حالى كه شش سياره ديگر مدارشان بيرون مدار زمين و شبيه طبقاتى است كه يكى بر فراز ديگرى قرار گرفته و هنگامى كه مدار كره ماه را كه آن هم گرد زمين مىچرخد بر آن بيفزائيم عدد هفت مدار ( مسير ) يا هفت طبقه تكميل مىگردد ( دقت كنيد ) ( 1 ) .

--> ( 1 ) براى توضيح بيشتر در باره آسمانهاى هفتگانه به جلد اول تفسير نمونه ذيل آيه 29 سوره بقره مراجعه شود .