توأم با تربيت آن « است ، اين تعبير نشان مىدهد كه مرحله اخير با مراحل قبل ( مرحله نطفه و علقه و مضغه و گوشت و استخوان ) كاملا متفاوت است مرحله اى است مهم كه قرآن از آن سر بسته ياد كرده و تنها مىگويد : « سپس ما به آن آفرينش تازه اى داديم » و بلا فاصله پشت سر آن « * ( فَتَبارَكَ اللَّه أَحْسَنُ الْخالِقِينَ ) * » مىگويد . اين چه مرحله اى است كه اين قدر شايان اهميت است ، اين همان مرحله اى است كه جنين وارد مرحله حيات انسانى مىشود ، حس و حركت پيدا مىكند ، و به جنبش در مىآيد كه در روايات اسلامى از آن تعبير به مرحله « نفخ روح » ( دميدن روح در كالبد ) شده است . اينجا است كه انسان با يك جهش بزرگ زندگى نباتى و گياهى را پشت سر گذاشته و گام به جهان حيوانات و از آن برتر به جهان انسانها مىگذارد ، و فاصله آن با مرحله قبل آن قدر زياد است كه تعبير از آن با جمله ثم خلقنا كافى نبود و لذا « * ( ثُمَّ أَنْشَأْناه ) * » فرمود . در اينجا است كه انسان ، ساختمان ويژه اى پيدا مىكند كه او را از همه جهان ممتاز مىسازد ، به او شايستگى خلافت خدا در زمين مىدهد ، و قرعه امانتى را كه كوه‌ها و آسمانها بار آن را نتوانست كشيد ، به نام او مىزنند . در واقع همين جا است كه « عالم كبير » با همه شگفتيهايش در اين « جرم صغير » منطوى و پيچيده مىشود و به راستى شايسته « تبارك * ( اللَّه أَحْسَنُ الْخالِقِينَ ) * » است . 3 - لباس گوشتين بر اندام استخوانها ! - نويسنده تفسير فى ظلال ذيل آيه مورد بحث در اينجا جمله عجيبى نقل مىكند و آن اينكه : جنين بعد از آنكه مرحله « علقه » و « مضغه » را پشت سر گذاشت تمام سلولهايش تبديل به سلولهاى استخوانى مىشود و بعد از آن تدريجا عضلات و گوشت روى آن را مىپوشاند ، بنا بر اين جمله كسونا العظام لحما يك معجزه علمى است كه پرده از روى اين مساله