نكته‌ها : [ 1 - انتخاب فعل ماضى « افلح » براى چيست ؟ ] انتخاب فعل ماضى « افلح » در مورد رستگارى مؤمنان براى تاكيد هر چه بيشتر است ، يعنى رستگارى آنها آن قدر مسلم است كه گويى قبلا تحقق يافته ، و ذكر كلمه « قد » قبل از آن نيز تاكيد ديگرى براى موضوع است . تعبيراتى همچون « خاشعون » « معرضون » « راعون » و « يحافظون » . . . ( به صورت اسم فاعل يا فعل مضارع ) همه دليل بر آن است كه برنامه‌هاى مؤمنان راستين در اين اوصاف برجسته موقتى و محدود نيست بلكه مستمر و دائمى است . 2 - همسر دائم و موقت از آيات فوق ، استفاده مىشود كه تنها دو گروه از زنان بر مردان حلال هستند : نخست همسران و ديگر كنيزان ( با شرائط مخصوص ) و به همين جهت اين آيه در كتب فقهيه در بحثهاى نكاح در موارد بسيارى مورد استناد قرار گرفته است . جمعى از مفسران و فقهاى اهل سنت خواسته‌اند از اين آيه شاهدى براى نفى ازدواج موقت بياورند ، و بگويند آن هم در حكم زنا است ! . اما با توجه به اين حقيقت كه « ازدواج موقت » ( متعه ) به طور مسلم در زمان پيامبر ص حلال بوده است و احدى از مسلمانان آن را انكار نمىكنند ، منتها بعضى مىگويند در آغاز اسلام بوده و بسيارى از صحابه نيز به آن عمل كرده‌اند سپس نسخ شده و بعضى مىگويند : عمر بن خطاب از آن جلوگيرى به عمل آورد . با توجه به اين واقعيتها مفهوم سخن اين دسته از دانشمندان اهل تسنن اين خواهد بود كه پيامبر ص العياذ باللَّه زنا را - حد اقل براى مدتى - مجاز شمرده است ، و اين غير ممكن است .