قرار دهيد كه آفريننده آسمانها و زمين و هزاران هزار نوع موجود زنده در درياها و صحراها و جنگلها و اعماق زمين است ، خداوندى كه حيات و زندگى را در اشكال مختلف و چهره‌هاى بديع و متنوع قرار داده كه هر يك از آنها انسان را به اعجاب و تحسين وا مىدارد ، آن معبودهاى ضعيف كجا و اين خالق قادر و حكيم كجا ؟ سپس اضافه مىكند نه تنها قادر نيستند مگسى بيافرينند بلكه از مقابله با يك مگس نيز عاجزند چرا كه « اگر مگس چيزى از آنها را بربايد نمىتوانند آن را باز پس گيرند » ! . ( * ( وَإِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبابُ شَيْئاً لا يَسْتَنْقِذُوه مِنْه ) * ) . موجودى به اين ضعيفى و ناتوانى كه حتى در مبارزه با يك مگس شكست مىخورد چه جاى اين دارد كه او را حاكم بر سرنوشت خويش بدانند و حلال مشكلات . آرى « هم اين طلب كنندگان و عابدان ضعيف و ناتوانند و هم آن مطلوبان و معبودان » ( * ( ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوبُ ) * ) . در روايات مىخوانيم : بت پرستان قريش ، بتهايى را كه در اطراف كعبه گرد - آورى كرده بودند آنها را با مشك و عنبر و گاه با زعفران يا عسل مىآلودند و اطراف آنها نداى لبيك اللهم لبيك ، لبيك لا شريك لك ، الا شريك هو لك تملكه و ما ملك ! كه بيانگر شرك و بت پرستى آنها و تحريف لبيك موحدان بود سر در مىدادند ، و اين موجودات پست و بى ارزش را شريك خدا مىپنداشتند ، ولى مگسها مىآمدند و بر آنها مىنشستند و آن عسل و زعفران و مشك و عنبر را مىربودند و آنها قدرت بر باز پس گرفتن آن نداشتند ! قرآن مجيد همين صحنه را عنوان قرار داده و براى بيان ضعف و ناتوانى بتها و سستى منطق مشركان از آن بهره گيرى مىكند ، مىگويد شما خوب نگاه كنيد ببينيد معبودهايتان چگونه زير دست و پاى مگسها قرار گرفته‌اند و قادر به كمترين دفاع از خود نيستند ؟ ! اين چه معبودهاى بى عرضه و بى ارزشى هستند كه شما