قرآن و تعصبات جاهلانه آنها پيدا مىشود ، و چون حاضر به تسليم در برابر حق نيستند ، بى اختيار آثار آن در چهره هاشان نمايان مىشود ، بلكه بر اثر شدت تعصب و لجاج « نزديك است برخيزند و با مشتهاى گره كرده خود به كسانى كه آيات ما را بر آنها مىخوانند حمله كنند » ! ( * ( يَكادُونَ يَسْطُونَ بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آياتِنا ) * ) . « يسطون » از ماده « سطوت » به معنى بلند كردن دست و حمله كردن به طرف مقابل است ، و در اصل - به گفته راغب در مفردات - به معنى بلند شدن اسب ، بر سر پاها و بلند كردن دستها است ، سپس به معنى بالا اطلاق شده . در حالى كه انسان اگر منطقى فكر كند هر گاه سخن خلافى بشنود ، نه چهره در هم مىكشد و نه پاسخ آن را با مشت گره كرده مىدهد ، بلكه با بيان منطقى آن را رد مىكند ، اين عكس العملهاى نادرست كافران ، خود دليل روشنى است بر اينكه آنها تابع هيچ دليل و منطقى نيستند ، تنها جهل و عصبيت بر وجودشان حاكم است . قابل توجه اينكه جمله * ( يَكادُونَ يَسْطُونَ ) * با توجه به اينكه از دو فعل مضارع تشكيل شده دليل بر استمرار « حالت حمله و پرخاشگرى » در وجود آنها است كه گاه شرائط ايجاب مىكرد عملا آن را ظاهر كنند ، و گاه كه شرائط اجازه نمىداد ، حالت آمادگى حمله در آنها پيدا مىشد و به تعبير ما به خود مىپيچيدند كه چرا قادر بر حمله و ضرب نيستند . قرآن در برابر اين بىمنطقان به پيامبر ص دستور مىدهد : « به آنها بگو : آيا مىخواهيد من شما را به بدتر از اين خبر دهم ؟ ! بدتر از اين همان آتش سوزنده دوزخ است » ! ( * ( قُلْ أَ فَأُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكُمُ النَّارُ ) * ) ( 1 ) .

--> ( 1 ) كلمه « النار » در اينجا خبر مبتداى محذوفى است و در تقدير هى النار بوده ، بعضى نيز احتمال داده‌اند كه « النار » مبتدا باشد و جمله وعدها اللَّه . . . خبر آن . ولى احتمال اول صحيحتر است ، ضمنا « وعد » فعلى است كه در اينجا دو مفعول گرفته مفعول اولش « الذين كفروا » كه مؤخر شده و مفعول دومش ضمير « هاء » مىباشد كه مقدم گرديده كه شايد تقديم آن براى انحصار است .