بدون شك پيامبر ص هم انذار كننده است ، و هم بشارت دهند ، ولى تكيه كردن بر روى « انذار » در اينجا و عدم ذكر بشارت به خاطر تناسب با مخاطبين مورد بحث است كه آنها افراد بى ايمان و لجوجى بودند كه حتى مجازات الهى را به باد استهزاء مىگرفتند . اما در دو آيه بعد چهره اى از مساله بشارت و چهره اى از انذار را ترسيم مىكند و از آنجا كه همواره رحمت واسعه خدا بر عذاب و كيفرش پيشى دارد نخست از بشارت ، سخن مىگويد : « كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند آمرزش خدا و روزى پر ارزشى در انتظار آنها است » ( * ( فَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ ) * ) . نخست با آب آمرزش و مغفرت الهى شستشو داده و پاك مىشوند ، خاطرى آسوده و وجدانى آرام از اين ناحيه پيدا مىكنند . سپس مشمول انواع الطاف و نعمتهاى ارزشمند او مىگردند . « * ( رِزْقٌ كَرِيمٌ ) * » ( با توجه به اينكه « كريم » به معنى هر موجود شريف و پر ارزش است ) مفهوم وسيعى دارد كه تمام نعمتهاى گرانبهاى معنوى و مادى را شامل مىشود . آرى خداى كريم در آن سراى كريم ، انواع نعمتهاى كريم را به بنده‌هاى مؤمن و صالحش ارزانى مىدارد . « راغب » در كتاب « مفردات » مىگويد : « كرم » معمولا به امور نيك و پر ارزشى گفته مىشود كه بسيار قابل توجه است ، بنا بر اين به نيكيهاى كوچك كرم گفته نمىشود . و اگر بعضى « * ( رِزْقٌ كَرِيمٌ ) * » را به معنى روزى مستمر و بى عيب و نقص ، و بعضى به معنى روزى شايسته ، تفسير كرده‌اند همه در آن معنى جامع و كلى كه اشياء