در آخرين آيه بار ديگر روى همان مساله اى كه در چند آيه قبل تكيه شده بود تاكيد مىكند و به كافران لجوج اينچنين هشدار مىدهد : « چه بسيار شهرها و آباديها كه به آنها مهلت دادم در حالى كه ستمگر بودند ( مهلت دادم تا اينكه بيدار شوند و هنگامى كه بيدار نشدند باز هم مهلت دادم تا در ناز و نعمت فرو روند ) اما ناگهان آنها را زير ضربات مجازات گرفتم » ( * ( وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَهِيَ ظالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُها ) * ) . آنها نيز مثل شما از دير شدن عذاب ، شكايت داشتند و مسخره مىكردند و آن را دليل بر بطلان وعده پيامبران مىگرفتند ، ولى سرانجام گرفتار شدند و هر چه فرياد كشيدند ، فريادشان به جايى نرسيد . آرى ، « همه به سوى من باز مىگردند » و تمام خطوط به خدا منتهى مىشود و همه اين اموال و ثروتها مىماند و وارث همه او است ( * ( وَإِلَيَّ الْمَصِيرُ ) * ) .