« جلد اول تفسير نمونه » ذيل آيه 7 سوره « بقره » مشروحا به آن پاسخ داده‌ايم و خلاصه و فشرده اش اين است . يكى از معانى « قلب » ، عقل است و يكى از معانى « صدر » ، ذات و سرشت انسان . بعلاوه قلب ، مظهر عواطف است و هر گاه برقى از عواطف و ادراكهايى كه مايه حركت و جنبش است در روح انسان آشكار شود ، نخستين اثرش در همين قلب جسمانى ، ظاهر مىگردد ، ضربان قلب دگرگون مىشود ، خون با سرعت به تمام ذرات بدن انسان مىرسد ، و نشاط و نيروى تازه اى به آن مىبخشد ، بنا بر اين اگر پديده‌هاى روحى به قلب نسبت داده مىشود بخاطر آن است كه نخستين مظهر آن در بدن انسان قلب او است ( دقت كنيد ) . جالب توجه اينكه مجموعه ادراكات انسان در آيه فوق به « قلب » ( عقل ) و « آذان » ( گوشها ) نسبت داده شده است ، اشاره به اينكه براى درك حقايق دو راه بيشتر وجود ندارد يا بايد انسان از درون جانش جوششى داشته باشد و مسائل را شخصا تحليل كند و به نتيجه لازم برسد ، و يا گوش به سخن ناصحان مشفق ، هاديان راه و پيامبران اللَّه و مردان حق بدهد و يا از هر دو راه به حقايق برسد ( 1 ) . دومين آيه مورد بحث ، چهره ديگرى از جهالت و بيخبرى كوردلان بى ايمان را ترسيم مىكند ، مىگويد : « آنها با عجله از تو تقاضاى عذاب مىكنند و مىگويند اگر راست مىگويى پس چرا مجازات الهى دامان ما را نمىگيرد » ؟ ! ( * ( وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ ) * ) . در پاسخ به آنها بگو زياد عجله نكنيد : « خداوند هرگز از وعده خود تخلف نخواهد كرد » ! ( * ( وَلَنْ يُخْلِفَ اللَّه وَعْدَه ) * ) .

--> ( 1 ) اقتباس از تفسير الميزان ج 14 صفحه 426 .