بزرگ خداوند ( اسماء الحسنى ) مىداند « كاف » اشاره به « كافى » كه از اسماء بزرگ خداوند است ، و « ه » اشاره به « هادى » ، و « ياء » اشاره به « ولى » ، و « عين » اشاره به « عالم » و « ص » اشاره به « صادق الوعد » ( كسى كه در وعده خود صادق است ) . ( 1 ) دوم رواياتى است كه اين حروف مقطعه را به داستان قيام امام حسين ع در كربلا تفسير كرده است : « كاف » اشاره به « كربلا » « هاء » اشاره به « هلاك خاندان پيامبر » ص و « ياء » به « يزيد » و « عين » به مسئله « عطش » و « صاد » به « صبر و استقامت » حسين و ياران جانبازش . ( 2 ) البته همانگونه كه گفته‌ايم آيات قرآن تاب معانى مختلفى را دارد و گاه مفاهيمى را از گذشته و آينده بيان مىكند كه در عين تنوع منافاتى هم با هم ندارند در حالى كه اگر معنى را منحصر به يك تفسير كنيم ممكن است از نظر وضع نزول آيه و زمان آن گرفتار اشكالاتى بشويم . بعد از ذكر حروف مقطعه ، نخستين سخن از داستان زكريا ع شروع مىشود و مىفرمايد : « اين يادى است از رحمت پروردگار تو نسبت به بنده اش زكريا » ( * ( ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَه زَكَرِيَّا ) * ) . ( 3 ) در آن هنگام كه از نداشتن فرزندى ، سخت ناراحت و غمناك بود ، رو به درگاه خدا آورد « آن گاه در خلوتگاه و آنجا كه صدايش را ديگرى نمىشنيد ، پروردگارش را خواند » ( * ( إِذْ نادى رَبَّه نِداءً خَفِيًّا ) * ) .

--> ( 1 ) و ( 2 ) نور الثقلين جلد 3 صفحه 320 ( 3 ) در حقيقت كلمه « ذكر » خبر است از براى مبتداى محذوف و در تقدير چنين بوده « هذا ذكر رحمة ربك » .