تولد فرزند به آنها كمك كنند ، ولى چون وضع مريم يك وضع استثنايى بود و هرگز نمىخواست كسى وضع حمل او را ببيند ، با آغاز درد زائيدن ، راه بيابان را پيش گرفت . قرآن در اين زمينه مىگويد : « درد وضع حمل ، او را به كنار درخت خرمايى كشاند » ( * ( فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ ) * ) . تعبير به جذع النخلة با توجه به اينكه « جذع » به معنى تنه درخت است نشان مىدهد كه تنها بدنه اى از آن درخت باقى مانده بود يعنى درختى خشكيده بود ( 1 ) . در اين حالت ، طوفانى از غم و اندوه ، سراسر وجود پاك مريم را فرا گرفت احساس كرد لحظه اى را كه از آن مىترسيد فرا رسيده است ، لحظه اى كه هر چه پنهان است در آن آشكار مىشود و رگبار تيرهاى تهمت مردم بىايمان متوجه او خواهد شد . به قدرى اين طوفان سخت بود و اين بار بر دوشش سنگينى مىكرد كه بى اختيار « گفت : اى كاش پيش از اين مرده بودم و به كلى فراموش مىشدم » ! . ( * ( قالَتْ يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا وَكُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا ) * ) . بديهى است تنها ترس تهمتهاى آينده نبود كه قلب مريم را مىفشرد ، هر چند مشغله فكرى مريم بيش از همه همين موضوع بود ، ولى مشكلات و مصائب ديگر مانند وضع حمل بدون قابله و دوست و ياور ، در بيابانى تنهاى تنها ، نبودن محلى براى استراحت ، آبى براى نوشيدن و غذا براى خوردن ، وسيله براى نگاهدارى مولود جديد ، اينها امورى بود كه سخت او را تكان مىداد . و آنها كه مىگويند چگونه مريم با ايمان و داراى شناخت توحيدى كه

--> ( 1 ) جذع ( بر وزن ذبح ) در اصل از ماده « جذع » ( بر وزن منع ) به معنى بريدن و قطع كردن است .