همواره پاكدامن زيسته ، در دامان پاكان پرورش يافته ، و در ميان جمعيت مردم ضرب المثل عفت و تقوا است ، از ديدن چنين منظره اى كه مرد بيگانه زيبايى به خلوتگاه او راه يافته چه ترس و وحشتى به او دست مىدهد ؟ لذا بلافاصله « صدا زد : من به خداى رحمان از تو پناه مىبرم اگر پرهيزكار هستى » ( قالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا ) . و اين نخستين لرزه اى بود كه سراسر وجود مريم را فرا گرفت . بردن نام خداى رحمان ، و توصيف او به رحمت عامه اش از يك سو ، و تشويق او به تقوى و پرهيزكارى از سوى ديگر ، همه براى آن بود كه اگر آن شخص ناشناس قصد سويى دارد او را كنترل كند ، و از همه بالاتر پناه بردن به خدا ، خدايى كه در سختترين حالات تكيه گاه انسان است و هيچ قدرتى در مقابل قدرت او عرض اندام نمىكند مشكلات را حل خواهد كرد . مريم با گفتن اين سخن در انتظار عكس العمل آن مرد ناشناس بود ، انتظارى آميخته با وحشت و نگرانى بسيار ، اما اين حالت ديرى نپائيد ناشناس زبان به سخن گشود و ماموريت و رسالت عظيم خويش را چنين بيان كرد و « گفت من فرستاده پروردگار توام » ! ( قالَ إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ ) . اين جمله همچون آبى كه بر آتش بريزد ، به قلب پاك مريم آرامش بخشيد . ولى اين آرامش نيز چندان طولانى نشد ، چرا كه بلافاصله افزود « من آمده‌ام تا پسر پاكيزه اى از نظر خلق و خوى و جسم و جان به تو ببخشم » ! ( لأَهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا ) . از شنيدن اين سخن لرزش شديدى وجود مريم را فرا گرفت و بار ديگر او در نگرانى عميقى فرو رفت و « گفت : چگونه ممكن است من صاحب پسرى