نكته‌ها : يحيى پيامبر وارسته الهى نام « يحيى » در سوره‌هاى آل عمران ، انعام ، مريم و انبياء مجموعا پنج بار آمده است ، او يكى از پيامبران بزرگ الهى است و از جمله امتيازاتش اين بود كه در كودكى به مقام نبوت رسيد ، خداوند آن چنان عقل روشن و درايت تابناكى در اين سن و سال به او داد كه شايسته پذيرش اين منصب بزرگ شد . از ويژگيهايى كه اين پيامبر ص داشته و قرآن در سوره آل عمران آيه 39 به آن اشاره كرده ، توصيف او به « حصور » است ، همانگونه كه در ذيل همان آيه گفته‌ايم « حصور » از ماده « حصر » به معنى كسى است كه از جهتى در « محاصره » قرار گيرد و در اينجا طبق بعضى از روايات به معنى خوددارى كننده از ازدواج است . اين كار از اين نظر امتياز براى او بوده است كه بيانگر نهايت عفت و پاكى است ، و يا بر اثر شرائط خاص زندگى مجبور به سفرهاى متعدد براى تبليغ آئين الهى بوده ، و همچون عيسى مسيح ناچار به مجرد زيستن گرديده است . اين تفسير نيز نزديك به نظر مىرسد كه منظور از « حصور » در آيه فوق كسى است كه شهوات و هوسهاى دنيا را ترك گفته ، و در واقع يك مرحله عالى از زهد بوده است . ( 1 ) به هر حال از منابع اسلامى و منابع مسيحى استفاده مىشود كه « يحيى » پسر خاله « عيسى » بوده است . در منابع مسيحى تصريح شده كه يحيى ، حضرت مسيح ع را غسل تعميد داد ، و لذا او را « يحيى تعميد دهنده » مىنامند ( غسل تعميد غسل مخصوصى است

--> ( 1 ) در اينكه ترك ازدواج نمىتواند به تنهايى فضيلت بوده باشد و قانون اسلام در زمينه تاكيد بر ازدواج ، در جلد دوم تفسير نمونه صفحه 402 مشروحا بحث كرده‌ايم .