8 - گفت : پروردگارا ! چگونه فرزندى براى من خواهد بود در حالى كه همسرم نازا است ، و من نيز از پيرى افتاده شده‌ام ؟ ! 9 - فرمود : اين گونه پروردگارت گفته ( و اراده كرده ) اين بر من آسان است من قبلا تو را آفريدم و چيزى نبودى ! 10 - عرض كرد : پروردگارا ! نشانه اى براى من قرار ده . گفت نشانه تو اين است كه سه شبانه روز قدرت تكلم ( با مردم ) نخواهى داشت ، در حالى كه زبان تو سالم است . 11 - او از محراب عبادتش به سوى مردم بيرون آمد و با اشاره به آنها گفت صبح و شام ( به شكرانه اين نعمت ) خدا را تسبيح گوئيد . تفسير : زكريا به آرزوى خود رسيد اين آيات استجابت دعاى زكريا را در پيشگاه پروردگار ، استجابتى آميخته با لطف و عنايت ويژه او بيان مىكند ، و با اين جمله شروع مىشود « اى زكريا ما تو را بشارت به پسرى مىدهيم كه نامش يحيى است پسرى كه همنام او پيش از اين نبوده است » ( * ( يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اسْمُه يَحْيى لَمْ نَجْعَلْ لَه مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا ) * ) . چه جالب است كه خدا دعاى بنده اش را اين چنين بپذيرد و با بشارت دادن او را از انجام خواسته اش آگاه سازد و در برابر درخواست فرزند ، پسرى به او بدهد ، و نام پسر را نيز خودش بگذارد ، و اضافه كند اين فرزند از جهاتى بيسابقه است . زيرا جمله « * ( لَمْ نَجْعَلْ لَه مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا ) * » گرچه ظاهرا به اين معنى است كه كسى تا كنون هم نام او نبوده است ، ولى از آنجا كه نام به تنهايى دليل بر شخصيت كسى نيست ، معلوم مىشود كه اين اسم ، اشاره به مسمى است ، يعنى كسى كه داراى امتيازاتى همچون او باشد قبلا نبوده است ، چنان كه راغب در كتاب