و برترى جويى مىگردد به ميان آمده است ، كه به دنبال هر يك از اين دو ، خداوند مردانى نيرومند و پيكار جو را بر آنها مسلط ساخته تا آنها را سخت مجازات كنند و به كيفر اعمالشان برسانند . گر چه تاريخ پر ماجراى بنى اسرائيل ، فراز و نشيب بسيار دارد ، و پيروزيها و شكستها در آن فراوان ديده مىشود اما در اينكه قرآن به كداميك از اين حوادث اشاره مىكند در ميان مفسران گفتگو بسيار زياد است ، كه به عنوان نمونه چند قسمت از آنها را ذيلا مىآوريم . 1 - آنچه از تاريخ بنى اسرائيل استفاده مىشود اين است كه نخستين كسى كه بر آنها هجوم آورد و بيت المقدس را ويران كرد ، بختالنصر پادشاه بابل بود ، و هفتاد سال بيت المقدس به همان حال باقى ماند ، تا يهود قيام كردند و آن را نوسازى نمودند ، دومين كسى كه بر آنها هجوم برد قيصر روم اسپيانوس بود كه وزيرش « طرطوز » را مامور اين كار كرد ، او به تخريب بيت المقدس و تضعيف و قتل بنى اسرائيل كمر بست ، و اين حدود يكصد سال قبل از ميلاد بود . بنا بر اين ممكن است دو حادثه اى كه قرآن به آن اشاره مىكند همان باشد كه در تاريخ بنى اسرائيل نيز آمده است ، زيرا حوادث ديگر در تاريخ بنى اسرائيل آن چنان شديد نبود كه حكومت آنها را به كلى از هم متلاشى كند ، ولى حمله بختالنصر ، قدرت و شوكت آنها را به كلى درهم كوبيد ، اين تا زمان « كورش » ادامه داشت ، و پس از آن بنى اسرائيل مجددا به قدرت رسيدند و اين وضع ادامه داشت تا بار ديگر قيصر روم بر آنها هجوم برد و حكومتشان را متلاشى كرد و اين دربدرى هم چنان ادامه يافت ( تا در اين اواخر كه به كمك قدرتهاى جهانخوار و استعمارگر حكومتى براى خود دست و پا كردند ) ( 1 ) . 2 - « طبرى » در تفسير خود نقل مىكند كه پيامبر ص فرمود : مراد

--> ( 1 ) تفسير الميزان جلد 13 صفحه 46 .