1 - معراج از نظر قرآن و حديث در دو سوره از سوره‌هاى قرآن به اين مساله اشاره شده است : نخست همين سوره اسراء است كه تنها بخش اول اين سفر را بيان مىكند ( يعنى سير از مكه و مسجد الحرام به مسجد اقصى و بيت المقدس ) . اما در سوره نجم طى شش آيه از آيه 13 تا 18 قسمت دوم معراج يعنى سير آسمانى آمده است ، آنجا مىفرمايد : وَلَقَدْ رَآه نَزْلَةً أُخْرى . عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى . عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى . إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشى . ما زاغَ الْبَصَرُ وَما طَغى . لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّه الْكُبْرى : خلاصه مفاد اين شش آيه چنين است كه « پيامبر ص براى دومين بار فرشته وحى جبرئيل را به صورت اصلى مشاهده و ملاقات كرد ( مرتبه اول در آغاز نزول وحى در كوه حرا بود ) . اين ملاقات در نزد بهشت جاويدان صورت گرفت . پيغمبر ص در مشاهده اين منظره دچار خطا و اشتباه نشد . آيات و نشانه‌هاى بزرگى را از عظمت خدا مشاهده كرد . اين آيات كه به گفته اكثر مفسران از معراج سخن مىگويد نيز نشان مىدهد كه اين حادثه در بيدارى اتفاق افتاده است ، مخصوصا جمله ما زاغَ الْبَصَرُ وَما طَغى ( چشم پيامبر دچار خطا و انحراف و طغيان نشد ) گواه ديگر بر اين موضوع است از نظر حديث ، روايات بسيار زيادى در زمينه مساله معراج در كتب معروف اسلامى نقل شد كه بسيارى از علماى اسلام تواتر يا شهرت آن را تصديق كرده‌اند ، به عنوان نمونه : فقيه و مفسر بزرگ شيخ طوسى در تفسير « تبيان » ذيل آيه مورد بحث چنين مىگويد : « علماى شيعه معتقدند خداوند در همان شبى كه پيامبرش را از مكه به بيت المقدس برد او را به سوى آسمانها عروج داد ، و آيات عظمت خود را در آسمانها