[ سوره النحل ‹ 16 › : آيات 98 تا 100 ] فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّه مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ‹ 98 › إِنَّه لَيْسَ لَه سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ‹ 99 › إِنَّما سُلْطانُه عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَه وَالَّذِينَ هُمْ بِه مُشْرِكُونَ ‹ 100 › ترجمه : 98 - هنگامى كه قرآن مىخوانى از شر شيطان مطرود شده ، به خدا پناه بر . 99 - چرا كه او تسلطى بر كسانى كه ايمان دارند و بر پروردگارشان توكل مىكنند ندارد . 100 - تنها تسلط او بر كسانى است كه او را به سرپرستى خود برگزيده‌اند و آنها كه نسبت به او شرك مىورزند ( و فرمانش را بجاى فرمان خدا لازم الاجراء مىدانند ) . تفسير : اين گونه قرآن بخوان . فراموش نكرده‌ايم كه در چندين آيه قبل به اين نكته اشاره شده بود كه در قرآن بيان همه چيز هست ( تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ ) و به دنبال آن بخشى از مهمترين فرمانهاى الهى كه در قرآن آمده ذكر شد : آيات مورد بحث ، طرز استفاده از قرآن مجيد و چگونگى تلاوت آن را بيان مىكند ، زيرا پر بار بودن محتواى قرآن به تنهايى كافى نيست ، بايد موانع نيز از وجود ما و از محيط فكر و جان ما بر چيده شود تا به آن محتواى پر بار دست يابيم . لذا نخست مىگويد « هنگامى كه قرآن مىخوانى از شر شيطان مطرود شده به خدا پناه بر » ( * ( فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّه مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ) * ) . البته منظور تنها ذكر جمله « اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم » نيست ،