و اينكه بعد از آن ، جمله * ( بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ ) * ( بلكه ما گروهى هستيم كه سحر شده‌ايم ) آمده با اينكه همين چشم بندى نيز از انواع سحر است شايد اشاره به اين باشد كه از چشم بندى هم فراتر رفته ، سر تا پاى ما سحر شده ، نه تنها چشممان بلكه تمام وجودمان بر اثر سحر احساس واقعى خود را از دست داده است و آنچه حس مىكند بر خلاف واقعيت است . به عبارت ديگر هر گاه انسانى را با وسيله اى بالا ببريم و فرود بياوريم اين حالت را نه تنها با چشم خود بلكه با تمام وجود احساس مىكند ، به همين دليل اگر چشم شخص را محكم هم ببنديم باز عروج و نزول خود را احساس مىكند . يعنى اگر ، فرضا اين مشركان را به آسمان ببريم ، نخست مىگويند چشم بندى شده‌ايم بعد كه متوجه مىشوند كه اين حالت با غير چشم هم قابل احساس است مىگويند اصولا ما سر تا پاى وجودمان سحر شده است .