[ سوره النحل ‹ 16 › : آيات 95 تا 97 ] وَ لا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّه ثَمَناً قَلِيلًا إِنَّما عِنْدَ اللَّه هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ‹ 95 › ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَما عِنْدَ اللَّه باقٍ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ‹ 96 › مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّه حَياةً طَيِّبَةً وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ‹ 97 › ترجمه : 95 - ( هرگز ) پيمان الهى را با بهاى كمى مبادله نكنيد ( و هر بهايى در برابر آن ناچيز است ) آنچه نزد خدا است براى شما بهتر است اگر بدانيد . 96 - ( زيرا ) آنچه نزد شما است فانى مىشود ، اما آنچه نزد خدا است باقى ميماند ، و كسانى را كه صبر استقامت پيشه كنند به بهترين اعمالشان پاداش خواهيم داد . 97 - هر كس عمل صالح كند ، در حالى كه مؤمن است ، خواه مرد باشد يا زن ، به او حيات پاكيزه مىبخشيم ، و پاداش آنها را به بهترين اعمالى كه انجام دادند خواهيم داد . شان نزول : مرحوم « طبرسى » مفسر بزرگ ، از « ابن عباس » چنين نقل مىكند كه مردى از اهالى « حضرموت » خدمت پيامبر ص رسيد عرض كرد اى رسول خدا