ولى معنى اول يعنى نوه‌ها در اينجا از همه ، نزديكتر به نظر مىرسد ، هر چند « حفدة » در اصل مفهومش چنان كه گفتيم ، وسيع است . و به هر حال بى شك وجود نيروهاى انسانى ، همچون فرزندان و نوه‌ها و همسران در اطراف هر كس ، نعمت بزرگى براى او است ، كه هم از نظر معنوى او را حمايت مىكنند و هم از نظر مادى . سپس مىفرمايد : « خداوند از پاكيزه‌ها به شما روزى داد » ( * ( وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ ) * ) . « طيبات » در اينجا مفهوم وسيعى دارد كه هر گونه روزى پاكيزه را شامل مىشود خواه جنبه مادى داشته باشد يا معنوى ، جنبه فردى داشته باشد يا اجتماعى . و در پايان به عنوان يك نتيجه گيرى كلى از اين بحث مىگويد : آيا آنها با اينهمه آثار عظمت و قدرت خدا كه مشاهده مىكنند ، و با اينهمه مواهبى كه از ناحيه او به آنها ارزانى شده باز سراغ بتها مىروند « آيا به باطل ايمان مىآورند و نعمت خداوند را انكار مىكنند ؟ » ( * ( أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَتِ اللَّه هُمْ يَكْفُرُونَ ) * ) . اين چه نوع قضاوتى است ؟ و اين چه برنامه نادرستى است ؟ كه انسان سر چشمه نعمتها را فراموش كرده و به سراغ موجودى برود كه منشا كمترين اثرى نيست و مصداق روشن « باطل » در تمام ابعاد است . نكته‌ها : 1 - اسباب و سرچشمه‌هاى روزى بدون شك - همانگونه كه گفتيم - انسانها از نظر استعدادها و مواهب خداداد با هم متفاوتند ، ولى با اين حال آنچه پايه اصلى پيروزيها را تشكيل مىدهد