همانگونه كه سابقا هم گفته‌ايم « معجزين » از ماده اعجاز به معنى ناتوان ساختن است ، و در اين موارد به معنى فرار كردن از چنگال عذاب و مقاومت در برابر آن مىباشد . و يا اينكه مجازات الهى يك مرتبه به سراغشان نيايد بلكه « بطور تدريجى و ضمن هشدارهاى پى در پى ، آنها را گرفتار سازد » ؟ ( * ( أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلى تَخَوُّفٍ ) * ) . امروز همسايه آنها گرفتار سانحه اى مىشود ، فردا يكى از بستگانشان گرفتار حادثه اى و روز ديگر بعضى از اموالشان نابود مىگردد ، و خلاصه هشدارها يكى بعد از ديگرى به سراغ آنها مىآيد اگر بيدار شدند چه بهتر ، و گرنه مجازات نهايى آنها را فرو خواهد گرفت . تدريجى بودن عذاب و مجازات در اين گونه موارد براى آن است كه هنوز احتمال هدايت در اين گروه وجود دارد ، و رحمت خداوند اجازه نمىدهد كه با اينها همچون سايرين رفتار شود « زيرا پروردگار شما رئوف و رحيم است » ( * ( فَإِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ ) * ) . جالب توجه اينكه در آيات فوق سخن از چهار نوع مجازات به ميان آمده است ، نخست خسف و فرو رفتن در زمين ، دوم مجازات غافلگيرانه از آنجايى كه انسان انتظار آن را ندارد سوم عذابى كه به هنگام تلاش و كوشش در جمع مال به سراغ انسان مىآيد و چهارم مجازات تدريجى . مسلم است كه هر يك از اين چهار نوع مجازات ، تناسب با نوعى از گناه دارد ، هر چند همه آنها در مورد * ( الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ ) * ( آنها كه توطئه‌هاى شوم مىچينند ) وارد شده است ، زيرا مىدانيم همه كار خدا بر طبق حكمت و تناسب استحقاقها است . مفسران تا آنجا كه ما ديده‌ايم در اين زمينه سخنى ندارند ، ولى چنين