[ سوره النحل ‹ 16 › : آيات 45 تا 47 ] أَ فَأَمِنَ الَّذِينَ مَكَرُوا السَّيِّئاتِ أَنْ يَخْسِفَ اللَّه بِهِمُ الأَرْضَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ ‹ 45 › أَوْ يَأْخُذَهُمْ فِي تَقَلُّبِهِمْ فَما هُمْ بِمُعْجِزِينَ ‹ 46 › أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلى تَخَوُّفٍ فَإِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ ‹ 47 › ترجمه : 45 - آيا توطئه گران از اين عذاب الهى ايمن گشتند كه ممكن است خدا آنها را در زمين فرو برد و يا مجازات ( حق ) از آنجا كه انتظارش را ندارند به سراغشان بيايد . 46 - يا به هنگامى كه ( براى كسب مال و ثروت فزونتر ) در رفت آمدند دامانشان را بگيرد در حالى كه قادر به فرار نيستند . 47 - يا بطور تدريجى با هشدارهاى خوفانگيز آنها را گرفتار سازد چرا كه پروردگار رؤف و رحيم است . تفسير : انواع مجازاتها در برابر انواع گناهان ! قرآن در بسيارى از بحثها ، مطالب استدلالى را با مسائل عاطفى چنان به هم مىآميزد كه برترين اثر را در نفوس شنوندگان داشته باشد ، آيات فوق ، نمونه اى از اين روش است ، آيات گذشته يك بحث منطقى در زمينه نبوت و معاد با مشركان داشت ، ولى آيات مورد بحث به تهديد جباران و مستكبران و گنهكاران لجوج مىپردازد و آنها را به انواع عذابهاى الهى بيم مىدهد .