هيچ فكرش را نمىكردند عذاب الهى به سراغشان آمد و سقف بارگاهشان را بر سرشان فرو ريخت ، آن چنان نابود يا پراكنده شدند كه گويى هرگز بر صفحه زمين نبودند ! آنچه گفته شد عذاب دنياى آنها است ولى مجازات آنها به همين جا پايان نمىگيرد ، بلكه « بعد از اين در روز رستاخيز خدا آنها را رسوا مىسازد » ( * ( ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُخْزِيهِمْ ) * ) . و آنها را مورد سؤال قرار مىدهد « و مىگويد كجا هستند آن شريكانى كه شما براى من ساخته بود ، و به آنها عشق مىورزيديد ، و به خاطر آنها با ديگران به مجادله و حتى دشمنى برمىخاستيد » ؟ ! ( * ( وَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تُشَاقُّونَ فِيهِمْ ) * ) ( 1 ) . در اينجا آنها پاسخى براى اين سؤال مسلما ندارند ولى « عالمان در آنجا زبان به سخن مىگشايند و مىگويند شرمندگى و رسوايى و همچنين بدبختى امروز براى كافران است » ( * ( قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَالسُّوءَ عَلَى الْكافِرِينَ ) * ) . و از اينجا روشن مىشود كه سخنگويان در قيامت ، عالمان و دانشمندانند چرا كه در آن محضر بزرگ بايد سخنى گفت كه خلافى در آن نباشد و اين از كسى جز عالمان با ايمان ساخته نيست . و اگر مىبينيم در بعضى از روايات اهل بيت ع تفسير به امامان معصوم شده است ، به خاطر آن است كه آنها مصداق اتم و اكمل عالمان باايمانند ( 2 ) .

--> ( 1 ) تشاقون از ماده شقاق به معنى مخالفت و دشمنى است و اصل آن از ماده « شق » به معنى نصف كردن ( و شكاف ايجاد نمودن ) آمده است . ( 2 ) به تفسير نور الثقلين جلد 3 صفحه 50 مراجعه فرمائيد .