سرمايه‌ها و ايجاد فاصله طبقاتى و كشتن معنويات است ، و ديگرى در طرف تفريط و باعث خمودى و ركود . به همين دليل در اسلام ، استفاده از زينت به صورت معقول و خالى از هر گونه اسراف مانند بهره گيرى از لباسهاى خوب ، انواع عطريات ، بعضى سنگهاى قيمتى و مانند آن - مخصوصا در مورد زنان - كه نياز روحيشان به زينت بيشتر است توصيه شده است ، ولى باز تاكيد مىكنيم كه بايد خالى از اسراف و تبذير باشد . بالآخره سومين نعمت دريا را حركت كشتىها به عنوان يك وسيله مهم براى انتقال انسان و نيازمنديهاى او ، ذكر مىكند ، و مىفرمايد : « كشتىها را مىبينى كه آبها را بر صفحه اقيانوسها مىشكافند » ( * ( وَتَرَى الْفُلْكَ مَواخِرَ فِيه ) * ) . صحنه اى كه در برابر سرنشينان كشتى به هنگام حركت بر صفحه اقيانوسها ظاهر مىشود چقدر ديدنى است « خدا اين نعمت را به شما داد تا از آن بهره گيريد و از فضل او در مسير تجارت خود از كشتىها استفاده كنيد » ( * ( وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِه ) * ) ( 1 ) . با توجه به اينهمه نعمت ، حس شكرگزارى را در شما زنده كند « شايد شكر نعمتهاى او را بجا آوريد » ( * ( وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ) * ) . « فلك » ( كشتى ) هم به معنى مفرد آمده و هم به معنى جمع . « مواخر » جمع « ماخرة » از ماده « مخر » ( بر وزن فخر ) به معنى شكافتن آب از چپ و راست است ، و به صداى وزش بادهاى شديد نيز گفته مىشود ،

--> ( 1 ) جمله « و * ( لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِه ) * » با واو عطف ذكر شده بايد معطوف عليه داشته باشد كه قاعدتا در تقدير است و در تقدير چنين بوده « لتنتفعوا بها و لتبتغوا من فضله » : كشتيها را مىبينى كه با سينه خود آبها را مىشكافند تا از آنها استفاده مختلف كنيد و تا براى تجارت از آن بهره گيريد .