يعنى شما با اين سابقه بد كه هرگز فراموش شدنى نيست چگونه انتظار داريد من بار ديگر به پيشنهاد شما اطمينان كنم ، و فرزند دلبند ديگرم را به شما بسپارم ، آن هم در يك سفر دور و دراز و در يك كشور بيگانه ؟ ! سپس اضافه كرد : « در هر حال خداوند بهترين حافظ و ارحم الراحمين است » ( * ( فَاللَّه خَيْرٌ حافِظاً وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ) * ) . اين جمله ممكن است اشاره به اين باشد كه براى من مشكل است بنيامين را با شما بدسابقه‌ها بفرستم ، و اگر هم بفرستم به اطمينان حفظ خدا و ارحم الراحمين بودن او است ، نه به اطمينان شما ! . بنا بر اين جمله فوق اشاره قطعى به قبول پيشنهاد آنها ندارد ، بلكه يك بحث احتمالى است ، زيرا از آيات آينده معلوم مىشود كه يعقوب هنوز پيشنهاد آنها را نپذيرفته بود و بعد از گرفتن عهد و پيمان موثق و جريانات ديگرى كه پيش آمد آن را پذيرفت . ديگر اينكه ممكن است اشاره به يوسف باشد ، چرا كه او در اينجا به ياد يوسف افتاد و قبلا هم مىدانست او در حال حيات است . ( و در آيات آينده نيز خواهيم خواند كه او به زنده بودن يوسف اطمينان داشت ) و لذا براى حفظ او دعا كرد كه : هر كجا هست خدايا به سلامت دارش ! سپس برادرها « هنگامى كه بارها را گشودند با كمال تعجب ديدند تمام آنچه را به عنوان بهاى غله ، به عزيز مصر پرداخته بودند ، همه به آنها بازگردانده شده و در درون بارها است » ! ( * ( وَلَمَّا فَتَحُوا مَتاعَهُمْ وَجَدُوا بِضاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ) * ) . آنها كه اين موضوع را سندى قاطع بر گفتار خود مىيافتند ، نزد پدر آمدند « گفتند : پدرجان ! ما ديگر بيش از اين چه مىخواهيم ؟ ببين تمام متاع